Deze pagina bestaat uit:
- het verslag
- (ex)orkestleden over deze reis 

Hier is dan het grote praag verslag!

Geschreven door: Erik de Jong (speelde toen piano in het AJSO)


Vorige week was het dan eindelijk zo ver: de Praagreis van het AjSO! 6 dagen met het complete orkest naar Tsjechië om daar concerten te geven, om excursies naar 'bezienswaardigheden' te maken en om uiteraard flink wat lol te trappen. Ik had er al direct ontzettend veel zin in...

Alhoewel we pas op vrijdag weg zouden gaan begon het avontuur al veel eerder. Op woensdagmiddag (na de orkestrepetitie) moest er al worden ingepakt. Dat is lachen... Alles zo klein mogelijk maken en zorgen dat alles dat mee moest er ook werkelijk was. Dus alles selecteren, de onzininstrumenten eruit gooien (je wilt niet weten wat een verscheidenheid aan slagwerk er op de wereld bestaat) en uiteindelijk alles inpakken. Samen met Ferry en in het begin met wat hulp van anderen ingepakt. Ben je wel ff mee bezig...

Die vrijdag was het dan eindelijk zo ver. Om 5 uur al m'n bed uit, want die bus zou om half 7 vertrekken, en voor die tijd moest alles er al inzitten. Iedereen was er keurig op tijd, bleek de bagage niet te passen. We hadden een gigantische dubbeldekker met grote aanhangwagen, paste het niet. Niet echt handig. Wij moesten allemaal naar binnen om daar maar te wachten, terwijl de Ouderwerkgroep spoedoverleg pleegde. Dan pak je dus de vleugel erbij, en ga je 'yesterday' zingen, de sfeer zat er goed in.

Uiteindelijk bleek alle bagage er dus toch nog in te passen (Michiel zag een veel betere manier, waardoor het wel kon) en met een vertraging van anderhalf uur vertrokken we dan om 8 uur. Met z'n zessen konden we boven een prachtige plek bemachtigen en zo zijn we aan de reis begonnen. Er was genoeg Garfield, de discman draaide goede nr's van Aerosmith en de TV ging aan. Een heleboel films hebben we gezien tijdens de reis, en dat was ook wel nodig. We hebben namelijk 17 uur in de bus moeten zitten! Niet normaal meer. Dan stonden we ook nog eens vast bij de Duitse grens, dan waren er de files, en ook de Tsjechische grens wou niet echt opschieten... Ik moet zeggen dat ik na een tijdje gewoon niet meer kon zitten, ik voelde me compleet gebroken.

Tijdens de reis mochten we af en toe ook naar buiten, plaspauze. Op zulk soort momenten ga je dan rondjes rond de bus rennen, maar wat nog leuker is: naar de speeltuin. Staat er zo'n bordje bij: "For Kinder bis 12 Jahre", zit het hele AjSO erin! Oh ja, mijn vader heeft ook nog een potje bellenblaas voor Hanna gekocht, omdat ze niet in de berm mocht bloemen plukken. Stel je voor: dan gaat het nog kapot! Zo'n Duitse Fraulein erbij die het duidelijk niet gezond vond dat iemand in een berm vol met onkruid bloemen ging plukken. Dat doe je toch niet?! De chagrijnige bui van Hanna was direct weg...

Om half 12 waren we dan in Beroun, een stadje buiten Praag. Ons hotel! Het diner was natuurlijk al lang afgelopen (we zouden daar om 9 uur gaan eten...), maar gelukkig hebben ze daar nog een nieuwe lunch voor ons gemaakt. Dat viel dus weer mee. Nog even alle instrumenten uitladen, tas uitpakken en om half 2 lag ik dan toch in bed, bij Ferry en Jelrik op de kamer. Het leek ons toch wel enigszins handig om te gaan slapen, dus het licht uit. Hoor ik Ferry naast me: "Your a wizard, Ferry" op fluistertoon. Nou, echt waar, ik had het niet meer! Nog een halve minuut m'n lachen ingehouden maar toen was de rust ook wel weg!



Die volgende ochtend moesten we er alweer om 7 uur uit. Blech. Veel te vroeg, maar wonder boven wonder was ik toch nog redelijk actief. Al om 9 uur hadden we een orkestrepetitie, en voor het eerst ging ons moeilijkste stuk goed! Het klonk echt geweldig! An American in Paris van George Gershwin. Je hebt nog nooit zoiets gehoord, en toen we het voor het eerst speelden vroeg ik me af of het ooit wel mooi zou klinken. Nu heb ik elke dag een andere passage van het stuk in mijn kop...

Na de repetitie was het tijd voor een excursie, naar Burcht Krivoklát (denk een omgekeerd dakje boven de r). We hadden een Nederlands sprekende Tsjech aan boord die ons van alles vertelde. Dat mens sprak goed Nederlands!!! Fantastisch gewoon, en nog leuker was het geweldige accent. Een beetje een combinatie tussen Nederlands met een Vlaams, Turks en Frans accent... Klinkt vaag, en dat was het ook best wel. Haar imiteren kan gewoon niet.

Op de burcht hebben we een leuke rondleiding gehad door alle kamers. De martelkamer was uiteraard erg leuk, maar ook de andere zalen en de kapel waren erg mooi. Als 'Barbara' (onze gids) dan ook nog gaat vertellen over een bewoonster die honderden jonge meisjes vermoorde om in hun bloed te baden kan je dag niet meer stuk. Intussen hadden een aantal van de orkestleden ook houten zwaarden gekocht. Da's pas humor. Kijken naar een nepgevecht tussen onze dirigent en zijn zoon. Vooral de "Ahrg" geluiden waren erg realistisch!

De burcht was erg grappig om te zien, en de naam bleef leuk. Krivoklát valt vrij lastig te onthouden. En na de leuke excursie gingen we direct door naar ons eerste concert in Beroun. Wat een publiek was er zeg! De ouderwerkgroep maakte 20% van het complete publiek uit... Zaten maar een paar mensen in de zaal! Nou was er ook geen reclame voor gemaakt, maar dan nog. Het spelen ging gelukkig wel erg goed en we hebben die zelfde middag direct een nieuwe sponsor gevonden en iemand die ook bij een ander concert van ons is komen kijken. Alleen jammer dat er verder geen publiek was :-D

Als je naar het hotel terugloopt staat daar inmiddels alweer een diner voor je opgediend. 't Was tegen mijn verwachtingen in toch nog wel lekker. Zeker het ijs was perfect, maar af en toe zat er toch bagger tussen... Blech... Geef mij maar gewoon Hollands voedsel. Dat kregen we trouwens ook wel naar binnen op de avonden. Gezellig met z'n allen op de kamers zitten en wat muziek maken met de gitaar van Bram. Perfect. Nog even onder de overheerlijke douche van het hotel door lopen en weer zingen. Helaas stond Patricia al om 12 uur op de gang te schreeuwen dat we naar bed moesten. Twee Bastiaans waren al kwijt... Nienke heeft nog even mijn nogwatpersoon bepaald (Beyoncé (o.i.d.) van Destiny's Child) en toen naar bed. Lekker slapen.



De volgende dag was het tijd voor een excursie naar Praag. Naar de Praagse burcht welteverstaan, een soort plateau met een gigantische kerk dat boven de stad uit torent. Prachtig! We hebben bij de wacht gekeken, die niet mocht lachen of bewegen. Wat doen een paar gasten uit het orkest: die zeggen 'je lacht zo leuk' in het Tsjechisch tegen hem! Een ongelofelijk brede smile kwam op z'n kop te staan!!! Gelukkig was de kapitein niet aanwezig...

In de Praagse Burcht hebben we nog het gouden straatje bekeken, waar de beroemde schrijver Kafke zou hebben gewoond (ik had ook nog nooit van hem gehoord...). De kathedraal was helaas niet open, maar we kregen later in de week een kans om dat te bekijken. Eerst was het tijd voor een concert in... Pilsen! De plaats waar het overbekende 'pilsje' vandaan komt. Het was een openluchtconcert, dus dat beloofde nog wat te worden... Lekker windje stond er, dus ik had vrij veel last van omwaaiende bladmuziek. Wel irritant trouwens, van van de 8 kantjes die ik voor 'Concerto Grosso' had, kon ik alleen de laatste 2 niet vastmaken. Alles blijft keurig staan, totdat ik bij de laatste 2 kantjes kom... 't waaide direct om! Grrrrrr! De keer daarop heb ik mijn vader gebruikt als muziekvasthouder (mijn pappie was mee als penningmeester). Werkt een stuk beter!

Nadat we weer terug waren in ons hotel was het tijd voor de repetities voor de Bonte Avond. Dat ging uiteraard met het nodige gekibbel, maar uiteindelijk werd het toch nog wel gezellig. Zeker toen bleek dat er honderden eendagsvliegjes rond onze lamp op de slaapkamer aan het cirkelen waren... Daar moest iets aan gedaan worden: Ferry spoot met zijn deo, Jelrik ook, en ik met autan... De vliegen vielen inderdaad dood op de grond, maar lang niet allemaal, en bovendien viel er niet meer te wezen in die kamer! Heerlijk hoor, die geur... Uiteindelijk hebben we er toch nog een potje 'Hints' kunnen spelen, alhoewel de helft niet eens naar binnen durfde te komen.

Die nacht was op zich ook wel grappig. Ik werd op een bepaald moment eventjes wakker, hoor ik opeens Ferry naast me: "Awiembawep, awiembawep, awiembaaaweeeeeee". Ik heel vreemd kijken, maar Ferry sliep toch echt! Hij zingt dus passages uit 'de leeuwekoning' in zijn slaap. Erg leuk om die volgende ochtend bij het ontbijt te vertellen....



De volgende ochtend mochten we uitslapen, heerlijk! Tot 9 uur in bed blijven liggen. Dat kun je best wel gebruiken. Direct na het ontbijt gingen we naar Praag om daar te gaan waterfietsen op de Maldau! Nou, dat was echt cool! We hadden ook een heleboel roeiboten gehuurd, dus lekker veel waterpret. Ik zat op een bepaald moment dus samen met Nienke en Ineke in zo'n boot. Nienke roeien. Dat lukte niet. Dus ging ze achterstevoren roeien (duwen tegen de peddels in plaats van trekken). Dat was dus al heel leuk, en toen zijn Ineke en ik maar naast elkaar gaan zitten, zo veel mogelijk aan de voorkant van de boot. Nou, dat is humor! De hele achterkant komt het water uit, Nienke draait rondjes, en we zijn 3 keer langs de kade gevaren om aan te leggen! Ondertussen neemt iedereen foto's en lig je compleet in een deuk. De aanwijzing van de kant maar gevolgd: "Ga eens aan de andere kant zitten!" Dus gingen Ineke en ik aan de andere kant zitten. Super was het!

Direct na het varen gingen we door naar een of ander heel groot en mooi park boven Praag. Lekker relaxten in de zon, terwijl het in Nederland regende. Perfect! Samen met Bram nog een prachtig uitzicht over de stad gevonden, en uiteraard ook nog een paar foto's van gemaakt, heerlijke middag. Serieus. Niks doen, behalve een beetje kijken naar ons eigen WK voetbal.

Terug in in hotel was het snel eten naar binnen werken en vervolgens Bonte Avond! Op het laatste moment kon ik Ferry nog overtuigen om samen met Jelrik en mij mee te doen aan 'Always look on the bright side of life'. Zonder te oefenen het gaan playbacken. Heel erg leuk! Daarnaast hebben we ook nog een heel leuk lied gecomponeerd over het AjSO, met de geluiden van de instrumenten erbij. Uiteraard bij de klarinetten geen geluid maken, want die hoor je toch niet... Daarnaast waren er ook nog een heleboel andere coole acts. Er werd heel mooi gezongen, we hadden onze eigen 'musical dance groep', er waren quizzen, natuurlijk een heleboel playback, 'live' muziek en een hele goede Tiebo (hoe schrijf je dat?!) voorstelling. En elke keer weer een gigantisch applaus. De buurtbewoners kwamen al klagen over de herrie die we maakten.... Echt een geslaagde avond!

Die nacht hebben we zoals elke avond maar weer eens een potje Hints gespeeld. Dit keer nog vrij 'officieel' ook! Met bordjes! Ik had ze bedacht, en dan moeten bepaalde personen dus 'circusact' of 'cliché' gaan uitbeelden. Dat is leuk om naar te kijken: de meest wilde bewegingen maken, en daar komen dan de leukste suggesties op. Het kwam echter niet eens in de buurt... Verder heb ik nog een uur met Ferry en Jelrik lopen discussiëren over de sfeer in het orkest. Het eerste uur alleen luisteren, en later meedoen. Zo was het dus plotseling 3 uur, en hebben we de avond maar afgesloten met een paar verschrikkelijk flauwe moppen...



Dinsdag was onze laatste dag in Praag, en dit was ook de dag dat we Praag in zouden gaan. Het duurde een tijdje voordat we werden afgezet door de bus, en toen we uiteindelijk dan toch waren afgezet moesten we nog een flink stuk lopen ook. Ik ben toen eerst met een groepje onder leiding van mijn vader naar de grote kathedraal op de Praagse Burcht gelopen. Een gigantische kerk, echt waar! De grootste waar ik ooit in ben geweest. En ondertussen vertelde Bram me dat de St. Pieter nog veel groter is. Nou, dit was al groot! Binnenin stond echt een heleboel kunst, maar uit echt allemaal verschillende tijdperken. Erg grappig om dat te zien. We zijn nog in de toren geweest, en dan heb je dus echt een fantastisch uitzicht. Vervolgens snel terug lopen over de Karlsbrugge, een 600 jaar oude brug, en door naar het 'oudestads plein'. Daar zouden we verzamelen om samen te gaan eten. En waar gingen we eten? Bij de Mc. Donalds... Met 70 man naar binnenstappen. We zijn in totaal wel 2 uur bezig geweest met het eten en erheen lopen. Verschrikkelijk. En toen kwamen ze het bericht dat we nog een half uurtje hadden om rond te lopen. Nou, echt waar, ik was toch lekker chagrijnig. Ik had niet eens al mijn eten gehad en met mijn 1000 Koruna niks kunnen kopen. Dan heb ik het dus niet meer.

Vervolgens moesten we snel terug naar het hotel (weer een uur met de bus), om daar te eten, en weer terug naar Praag voor een concert. Deze keer ging ik met een auto er heen. Met z'n vijven vooruit rijden zodat we alvast konden opbouwen in de St. Nicolaas kerk. Mooie kerk!!! Echt waar. Helemaal versierd. En een lekkere galm dat er was! Je durfde gewoon niks op te bouwen, omdat het zoveel lawaai maakte. Pas toen de rest van het orkest ook arriveerde ging het een beetje. Het concert zelf was echt geweldig. Die heerlijke akoestiek zorgde ervoor dat solo's je kippenvel bezorgde. In de zaal zaten 150 mensen, die allemaal 13 EURO hadden betaald om binnen te kunnen, en vooraan zat een man zelfs te huilen, zo mooi was het. Echt een waanzinnig cool concert! Ik hoor de hoornsolo in een bepaald muziekstuk nu nog steeds. Met een prachtige echo er achteraan. Wauw! We hebben minstens 3 toegiften gegeven en er bleef maar applaus komen. Echt fantastisch.

Na het concert moest er worden opgeruimd. Nou moesten alle standaards naar buiten door een hele kleine deur. Dat wil natuurlijk nooit. Ik begin dus die standaards door te geven, en voor je het weet staat het hele AjSO in een ketting standaards door te geven. Gaat perfect! Dit keer mocht ik in de bus, maar voordat we daar waren hebben we eerst een gedeelte van de bestrating van Praag als aandenken meegenomen en gekeken naar de prachtige kathedraal die in het licht boven de stad uit torende. Prachtig. Eenmaal in het hotel werd het natuurlijk laat opblijven, dat kon toch wel, gezien dat we de volgende dag toch constant in de bus zaten. Dus dan probeer je nieuwe dingen uit: met z'n hoevelen pas je op het bed, en kan Bram wel tegen kietelen? Zoals hij dat zelf zegt? Nee dus, want die zat alleen al bij wijzen naar z'n zij tegen het plafond. Het werd steeds later, en op een bepaald moment vielen Nienke en Jelrik naast elkaar in slaap. Ontzettend schattig. Om half vier had ik het ook wel gezien, dus heb ik Jelrik verdoofd met me meegesleept naar onze kamer. Hij heeft zich later nog afgevraagd hoe hij ooit op z'n kamer is gekomen...



Na 3 uurtjes slaap moesten we weer op voor het vertrek met de bus. Dit keer paste alles er in één keer in, en de reis was verschrikkelijk relaxt. Beetje muziek luisteren, 5 films kijken, en zorgen dat Bram wakker blijft (kietelen, hehehe). Bij de grens in Tsjechië (waar de ouderwerkgroep duizenden stempeltjes heeft gehaald) kwamen we de bus van voetbalclub 'Sparta Praha' tegen. Ruben had toevallig een T-Shirt van één van die spelers in de bus aan, en om het nog leuker te maken zijn we voor de bus van Sparta Praha gaan voetballen. Zie je 22 lachende spelers naar ons kijken. Ze kwamen niet naar buiten, trouwens.

Om half 1 's nachts waren we dan eindelijk weer in Almere, nadat we nog een boete hadden gehad van de Duitse politie en uren in de file hadden gestaan. De hele bus zag er ontzettend duf uit, terwijl er buiten tig ouders ons aan het opwachten waren. 16 uur hebben we in de bus gezeten. Beter dan de heenreis, trouwens. In Almere hebben we alles nog eens in elkaar gezet en met een ketting alles uitgeladen, en uiteindelijk, om half 3 lag ik dan weer in mijn eigen bed. HEERLIJK!



Ik ben nog steeds moe van de reis, maar ik heb ook een gigantische 'After-Praag dip'. Iets dat iedereen van het AjSO trouwens heeft. Vanavond al weer een barbecue om foto's te bekijken en herinneringen op te halen. Ik wil echt weer terug naar Praag, het was zo fantastisch!

(ex)orkestleden over deze reis:

Ferry: In de Sint Nicolaas kerk was een man, die gewoon begon te huilen van onze muziek. Dat was een hele aparte ervaring

Nienke: Wat ik een leuke verrassing vond was dat Hans onze Tsjechische gids had ingefluisterd dat ze moest zeggen: Als je nu links kijkt, zie je rechts niets. Bij Hans trapten we er niet meer in, maar bij haar keek iedereen gelijk naar links... 

Jouw mening/ervaring er ook bij? Mail hem naar: nienke@ajso.nl